பட்டினத்து ராசா

கண்ணும் கண்ணும் காணவில்ல
காதல் வசனம் பேசவில்ல
ஊரு சனம் கூடியிருக்க உரியவனும் காத்திருக்க
சீவி சிங்காரிச்சு சின்னப் பொண்ணா வந்து நின்னேன்
கூடியிருந்த சனம் முன்னே குனிஞ்ச தலையா வந்து நிக்க
கூட்டத்தில ஒரு வாயி புடிச்சிருக்கா எனக் கேட்க
கேட்ட வாய் மூடும் முன்னே ‘ம்ம்ம்’ கொட்டியது அவன் வாய்
என் முடிவு கேட்குமுன்னே எல்லா சனமும் எழுந்து நிக்க
மல்லிகைப் பூ வெக்க வந்த மன்னவன் முகம் பாக்களையே
வர முகுர்த்ததுல மூணு முடிச்சின்னு முடிவெடுக்க
கட்டிக்கப் போறவக் கிட்ட கடமைக்கும் கேட்களையே
வந்த சனம் வாயில் கடக்க
வாக்கெத்தவளா நானும் கிடக்க
வந்தவன் முகமும் பாக்களியே
வாக்கப்பட்டு போறவ முடிவும் கேட்களியே
எட்டு நாளும் ஆயுப்போச்சு
ஏக்கமும் தான் ஏறிப் போச்சு
எத்தனையோ கற்பனைகள் எண்ணம் முழுக்கக் கூடிப் போச்சு
‘பட்டினத்து ராசானு’க் கெளவி சொன்ன வார்த்தை மட்டும்
காதோரம் வந்து நின்னு மாறி மாறி கேக்குதுங்க
வாயளிலே வாழ மரம், வாசம் வீசும் மல்லி சரம்
வந்திருந்த கூட்டமுன்னே அவனருகே வந்து நின்னேன்
‘பட்டினத்து ராசாவா’ ~ என்ற ஆவல் இருந்தாலும்
பாய்ந்து வரும் வெட்கம் என் தலைய தூக்க தடுத்தாலும்
திரட்டி வெச்ச தைரியத்துள்ள ஒரு துளி தென்பட
ஏறெடுத்து பாத்தேனே ‘பட்டினத்து ராசாவே’

ஸ்ரீ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s